Strona 1 z 2

O zdolnościach ryb (w tym o zdolności do odczuwania)

PostNapisane: 11 lip 2010, o 22:23
przez gzyra
Na tej stronie Empatii uzbieraliśmy trochę tekstów na temat zdolności ryb, ale zdecydowanie przydałoby się to uaktualnić. Pomożecie zebrać nowe teksty? Opracujemy je, uporządkujemy i niech pracują na rzecz lepszego świata... Dorzucam kilka znalezisk.

Do Fish Feel Pain? Norwegian Research Suggests They Can

ScienceDaily (Jan. 15, 2010) — Norwegian School of Veterinary Science doctoral student Janicke Nordgreen has studied nociception and pain in teleost fish. Her conclusion is that it is very likely the fish can feel pain.

In her dissertation, Nordgreen studied the response to potentially painful stimuli in groups of cells and at the individual. As consciousness is essential to feel pain, Nordgreen tested as well whether fish can be taught to solve a task as in humans requires conscious attention.

The research on pain and nociception (physiological detection of stimuli that can cause tissue damage) in fish is important primarily because pain is a serious threat to animal welfare. In addition, the research may increase our understanding of the evolution of consciousness and the nociceptive system.

In her project, Nordgreen used Atlantic salmon (Salmo salar), goldfish (Carassius auratus) and rainbow trout (Oncorhynchus mykiss). Her research showed that noxious galvanic stimulation elicited activity in the Atlantic salmon telecephalon, and that the response was graded with stimulus intensity. In another experiment, the goldfish showed escape responses when the temperature exceeded 38 degrees C, which is within the temperature range that is deadly to goldfish. This suggests that the ability to respond to harmful point heat is a conserved feature among vertebrates.

The third experiment mapped the metabolism of morphine in Atlantic salmon and goldfish. It was found that they metabolize and secrete morphine more slowly than humans, and that the morphine in small extent reaches the brain of the fish. It was shown that the elimination half life of morphine was approximately one order of magnitude higher than in humans for both species.

The last experiment showed that rainbow trout could learn by trace classical condition. By using reinforcer devaluation, it was also found that the underlying association was most likely of a stimulus-stimulus nature.

No single experiment can unequivocally answer the question of whether fish can feel pain, but the current findings, seen in the context of existing literature strongly indicates that fish are not only capable of nociception but also of conscious perception of pain.

Janicke Nordgreen defended her PhD-thesis, entitled "Nociception and pain in teleost fish," at the Norwegian School of Veterinary Science on October 28, 2009.

Story Source:

The above story is reprinted (with editorial adaptations by ScienceDaily staff) from materials provided by Norwegian School of Veterinary Science, via AlphaGalileo.

Re: O zdolnościach ryb (w tym o zdolności do odczuwania)

PostNapisane: 11 lip 2010, o 22:26
przez gzyra
Fish May Actually Feel Pain And React To It Much Like Humans Do

ScienceDaily (May 1, 2009) — Fish don't make noises or contort their faces to show that it hurts when hooks are pulled from their mouths, but a Purdue University researcher believes they feel that pain all the same.

Joseph Garner, an assistant professor of animal sciences, helped develop a test that found goldfish do feel pain, and their reactions to it are much like that of humans.

"There has been an effort by some to argue that a fish's response to a noxious stimuli is merely a reflexive action, but that it didn't really feel pain," Garner said. "We wanted to see if fish responded to potentially painful stimuli in a reflexive way or a more clever way."

Garner and Janicke Nordgreen, a doctoral student in the Norwegian School of Veterinary Science, attached small foil heaters to the goldfish and slowly increased the temperature. The heaters were designed with sensors and safeguards that shut off the heaters to prevent any physical damage to a fish's tissue.

Half of the fish were injected with morphine, and the others received saline. The researchers believed that those with the morphine would be able to withstand higher temperatures before reacting if they actually felt the pain. However, both groups of fish showed a response at about the same temperature.

Because both groups of fish wriggled at about the same temperature, the researchers thought the responses might be more like a reflex than a cognitive reaction to experiencing pain. The reflexive response is similar to a person involuntarily moving a hand off a hot stove with which they had come into contact. The reaction happens before a person actually experiences pain or understands that they have been hurt.

Upon later observation in their home tanks, however, the researchers noticed that the fish from each group were exhibiting different behaviors.

"The fish given the morphine acted like they always had: swimming and being fish," Garner said. "The fish that had gotten saline - even though they responded the same in the test - later acted different, though. They acted with defensive behaviors, indicating wariness, or fear and anxiety."

Nordgreen said those behavioral differences showed that fish can feel both reflexive and cognitive pain.

"The experiment shows that fish do not only respond to painful stimuli with reflexes, but change their behavior also after the event," Nordgreen said. "Together with what we know from experiments carried out by other groups, this indicates that the fish consciously perceive the test situation as painful and switch to behaviors indicative of having been through an aversive experience."

Garner believes that the morphine blocked the experience of pain, but not behavioral responses to the heat stimulus itself - either because the responses were reflexive or because the morphine blocked the experience of pain, but not the experience of an unusual stimulus.

"If you think back to when you have had a headache and taken a painkiller, the pain may go away, but you can still feel the presence or discomfort of the headache," Garner said.

Those with saline both experienced pain in the test, as well as responding to it, and were able to cognitively process that pain, thus causing the later fear and anxiety.

"The goldfish that did not get morphine experienced this painful, stressful event. Then two hours later, they turned that pain into fear like we do," Garner said. "To me, it sounds an awful lot like how we experience pain."

The findings could raise questions about slaughter methods and how fish are handled in research. Garner said standards of care could be revisited to ensure fish are being treated humanely.

Story Source:
The above story is reprinted (with editorial adaptations by ScienceDaily staff) from materials provided by Purdue University.

Re: O zdolnościach ryb (w tym o zdolności do odczuwania)

PostNapisane: 11 lip 2010, o 22:28
przez gzyra
Do Fish Really Have a Three-Second Memory?

by Matt Soniak - May 24, 2010 - 2:39 PM

Modern myth would have you believe that goldfish can’t remember anything that happened more than three seconds ago and, hence, their lives are filled with the constant excitement of never-before-seen sights and sounds.*

Like the notion that crabs and lobsters don’t feel pain, this myth is one I hear a lot at my fish-centric day job and one that has been debunked time and time again. Goldfish and other fish are 1) capable of learning, 2) retaining that information, and 3) recalling and acting on it after an extended period of time. Consider the following:

• Jamie Hyneman from Mythbusters trained his goldfish to recognize color patterns and run an underwater obstacle course. More than a month after initially learning the course, the fish remembered it and completed it easily without Hyneman’s prompting or aid.

• Rory Stokes, a 15-year-old student at the Australian Science and Mathematics School, recently conducted an experiment with his pet fish to test their memory. He took a red Lego block and put it in his fish tank whenever he fed the fish, sprinkling the food around the block. Three weeks into the experiment, the fish were approaching the block and waiting for the food before it even hit the water. During those weeks, the time it took the fish to reach the block went from over a minute to just under five seconds. Then, for six days, Stokes fed the fish without using the block. When he placed the Lego in the tank again, the fish rushed to it in just 4.4 seconds. “They remembered perfectly well,” Stokes told the Australian Broadcasting Corporation. “They actually had a time faster than the average of the three feeds before I left.”

• A researcher at the Rowland Institute for Science in Massachusetts taught carp to distinguish a John Lee Hooker song from a Bach Oboe concerto. The carp could later categorize pieces they hadn’t heard before as classical or blues. The fish also learned to distinguished between simple melodies played backwards and forwards.

• Researchers from the Technion Institute of Technology in Israel played a particular sound when feeding their fish, conditioning them to associate that sound with feeding time (this is called classical conditioning, by the way, and an excellent example of it can be found here). After a month of training, the fish were released into the wild. Five months later, when the fish were fully grown adults, the sound was broadcast over a loudspeaker in the sea and the fish returned.

• In a 2003 study at the School of Psychology at the University of Plymouth, fish were trained to push a lever to earn a food reward. When the lever was fixed to work only for one hour a day, the fish learned to activate it at the correct time and didn’t bother with it the rest of the day.

• Fish can learn outside of a laboratory setting and remember more complex routes through a natural environment, too. In a recent study from the University of Minnesota, carp were able to learn the location of a food reward within a few days and would consistently leave their home range at night and in turbid conditions to visit the food reward. The researchers suggest that the carp’s memories were aided by olfactory cues and that their initial learning of the route to the food was helped by following the lead of other fish.
* * * * * *
So tell us, fish owners, have your fish ever surprised you with their cognitive abilities? Have you taught your goldfish any tricks?

* I haven’t been able to find any info on where or when this fake factoid originated. I believe I first saw it on the bottom of a Snapple cap in the mid-90s. Anyone have any ideas?

Re: O zdolnościach ryb (w tym o zdolności do odczuwania)

PostNapisane: 11 lip 2010, o 22:40
przez gzyra
Ze stron The European Food Safety Authority (EFSA). Info o nich:

The European Food Safety Authority (EFSA) is the keystone of European Union (EU) risk assessment regarding food and feed safety. In close collaboration with national authorities and in open consultation with its stakeholders, EFSA provides independent scientific advice and clear communication on existing and emerging risks.

General approach to fish welfare and to the concept of sentience in fish[1]
Question number: EFSA-Q-2008-708
Adopted: 29 January 2009

Summary (pdf - 0.1 Mb)

Opinion (pdf - 0.2 Mb)

opinion, published on 22 September 2009, replaces the earlier version published on 24 February 2009 [2]


Following a request from the European Commission, the AHAW Panel was asked to deliver a Scientific Opinion on the animal welfare aspects of husbandry systems for farmed fish. In addition to the already adopted scientific opinions regarding six different species of farmed fish, a scientific opinion on the general approach to fish welfare and to the concept of sentience in fish was adopted on 29 January 2009.

The scientific opinion focused on the neurobiology and special sense organs in fish, and their capacity to experience pain, fear and distress, expressions of sentience from a fish welfare point of view, taking into consideration the available scientific information. Only a small number of the circa 20,000 teleost fish species, from diverse groups, generally those of economic importance for fisheries or aquaculture, have been studied in any scientific detail. It is therefore important that generalisations across the range of species should not be used without qualification.

It was concluded that the concept of welfare is the same for all the animals, i.e. mammals, birds and fish, used for human food and given protection under the Treaty of Amsterdam. However, fish welfare has not been studied to the same extent as mammals and birds. Whilst similar measures of welfare developed for other animals are often relevant to fish, clearly defined protocols for fish welfare evaluation are lacking.

Due to the complex relationships among the various needs/requirements of farmed fish and their behavioural and physiological consequences, as for all animals it is impossible to find one single measurement or welfare indicator that will cover all possible husbandry systems, farmed species and situations. A range of welfare indicators should be considered when welfare is being evaluated. Indicators of fish welfare should be species-specific, validated, reliable, feasible and auditable.

Different species of fish have evolved highly sophisticated sensory organs to survive in changing and varied environmental conditions. There is scientific evidence to support the assumption that some fish species have brain structures potentially capable of experiencing pain and fear. The balance of evidence indicates that some fish species have the capacity to experience pain. However research and developments in the area of cognition and brain imaging techniques should be carried out in fish to further our knowledge and understanding of pain perception.

Defence and escape behaviours are dependent on cognitive and learning abilities related to fear. Responses of fish, of some species and under certain situations, suggest that they are able to experience fear. Fish possess a suite of adaptive behavioural and physiological responses that have evolved to cope with stressors. Many of these are homologous with those of other vertebrates. Fish show short term adaptive responses which may be important to the maintenance of homeostasis but these do not necessarily imply any harmful consequences. Prolonged exposure to stressors generally leads to maladaptive effects or chronic stress. Chronic stress responses indicative of poor welfare include reduction in immune function, disease resistance, growth and reproduction, eventually death. Cumulative stress responses occurring at different life stages have not been studied.

From studies of sensory systems, brain structure and functionality, pain, fear and distress there is some evidence for the neural components of sentience in some species of fish. Our knowledge and understanding of manifestations of sentience in fish, however, are limited.

Published: 24 February 2009
Last updated: 22 September 2009

[1] For citation purposes: Scientific Opinion of the Panel on Animal Health and Welfare on a request from European Commission on General approach to fish welfare and to the concept of sentience in fish. The EFSA Journal (2009) 954, 1-26
[2] The acknowledgments have been corrected in order to include all Working Group experts’ individual names. No further changes have been introduced in the opinion. To avoid confusion the original version of the opinion has been removed from the website, but is available on request as is a version showing all the changes made

Re: O zdolnościach ryb (w tym o zdolności do odczuwania)

PostNapisane: 23 lip 2010, o 14:12
przez K.Biernacka
Na stronie znalazłam sporych rozmiarów opracowanie pt. Fish Welfare, które można w całości ściągnąć po zalogowaniu się. Myślę, że warto, bo wygląda to na bardzo duży zbiór informacji na temat ryb, ich zdolności do odczuwania stresu, bólu, o świadomości u ryb zabijanych w ramach przemysłu rybnego i wielu aspektach dotyczących ich hodowli (coraz więcej ryb, również morskich, pochodzi z hodowli) oraz prawodawstwa w Wielkiej Brytanii.

Redaktorem tej książki opublikowanej w 2008 roku jest lekarz weterynarii. Książka naprawdę wygląda na kopalnię wiedzy. Przeczytałam właśnie fragment dotyczący świadomości i odczuwania bólu. Jest napisany czytelnie, wygląda na rzetelne opracowanie.

Re: O zdolnościach ryb (w tym o zdolności do odczuwania)

PostNapisane: 8 kwi 2011, o 22:52
przez gzyra
Ryby mają głos
Günther Stockinger / Der Spiegel Der Spiegel

Zła wiadomość dla miłośników wędkarstwa: najnowsze badania dowodzą, że ryby odczuwają ból tak samo jak i inne żywe istoty. Naukowcy domagają się więc, by traktować je podobnie jak ptaki i ssaki.

Miliony wędkarzy-amatorów nie mogą się mylić. Okropny hak nie sprawia rybom żadnego bólu – uważają. Układ nerwowy tych podwodnych zwierząt jest bowiem zbyt prymitywny, by mogły one odczuwać prawdziwe cierpienie. Kiedy zostaną ugryzione przez drapieżnika, bronią się wprawdzie ze wszystkich sił – ale czy nie jest to właśnie dowód na to, jak słabo odczuwają ból?

– Gdyby haczyki boleśnie je raniły, ryby nie walczyłyby przecież, lecz podążały bezwolnie za ruchami wędki, jak byk prowadzony za kółko tkwiące w jego nosie – argumentuje miłośnik wędkarstwa Johann Brabenetz z Wiednia w fachowym czasopiśmie "Der Fliegenfischer".

Do tej pory zwolennicy rybnych połowów raczej rzadko spotykali się z zarzutem okrucieństwa. Upolowane przez nich zwierzęta uchodziły za istoty niższego rzędu i niemal nikt nie przypisywał im uczuć, jakie mają ssaki lub ptaki. Poza tym serca większości ludzi otwarte są głównie dla zwierząt gorącokrwistych.

Obecnie jednak na dotychczasowym obrazie owych stworzeń, dysponujących rzekomo trzysekundową jedynie pamięcią i z tego powodu traktowanych przez nas niczym roboty, pojawiły się wyraźne rysy. Wnioski, do jakich doszli ichtiolodzy, specjaliści w dziedzinie neuroanatomii oraz badacze zachowań, dowodzą, że owe najstarsze w ewolucji kręgowce to nie są w żadnym razie zwierzęta, które kierowałyby się jedynie odruchami.

Fakt, że w przypadku mieszkańców podwodnego świata bodźce bólowe w rdzeniu kręgowym bynajmniej nie znikają od razu, udowodnili naukowcy z Queen's University w Belfaście. U złotych rybek i pstrągów odkryli oni tuż za skrzelami bardzo wrażliwe partie skóry. Za pomocą wprowadzonych tam elektrod mogli pokazać, że neurony przekazują powstające tam sygnały do rybiego mózgu. Gdy badacze kłuli zwierzęta igłami, zaczynał się ożywiony szept neuronów w ich kresomózgowiu – w tym samym miejscu, w którym przetwarzane są sygnały bólowe również u ssaków i ptaków.

Podobne rezultaty naukowcy osiągnęli również podczas eksperymentów z łososiem atlantyckim, karpiem i dorszem. – Nasze badania pokazują, że reakcje ryb na ból nie są oparte jedynie na prostych odruchach – stwierdza Lynne Sneddon, specjalistka w dziedzinie ichtiologii z University of Chester.

Zespół hiszpańskich naukowców zidentyfikował nawet tę część mózgu złotej rybki, która – jak się wydawało – przypomina w swoich funkcjach układ limbiczny. Ten fragment mózgu u człowieka ulega pobudzeniu, gdy przeżywa on strach lub czuje ból. Podobnie jak u saków, również w przypadku ryb owe centrum uczuć składa się z wielu różnych struktur anatomicznych. W ciele migdałowatym wpływające doń sygnały uzyskują zabarwienie emocjonalne, hipokamp z kolei odgrywa ważną rolę w pamięci, a także w orientacji przestrzennej.

Przez długi czas badacze na próżno poszukiwali owych rejonów mózgu, tropili je bowiem najwyraźniej w niewłaściwym miejscu. W procesie dojrzewania embriona ryby kostnoszkieletowej do uzyskania postaci dorosłego osobnika to, co najbardziej wewnętrzne, kieruje się bowiem na zewnątrz. Podczas gdy u człowieka ciało migdałowate i hipokamp ukryte są głęboko w półkulach mózgu, porównywalne do nich struktury u rozwiniętej ryby umieszczone są tuż przy powierzchni kresomózgowia.

Testy zachowań wyraźnie potwierdziły odkrycia anatomiczne – złote rybki, których struktury w kresomózgowiu podobne do hipokampu zostały sparaliżowane w wyniku zabiegu chirurgicznego, traciły nagle orientację. Zupełnie tak samo jak ssaki mające unieruchomiony podobny, choć położony w zupełnie innym miejscu region mózgu. Gdy badacze postąpili podobnie z fragmentem pełniącym funkcję ciała migdałowatego, ryby nie były już w stanie wyciągnąć żadnej nauki z elektrowstrząsów, jakim były poddawane.

Wszystko to dowodzi, że owe rzekomo niewrażliwe podwodne stworzenia mają w głowach niezbędny komputer pozwalający im odczuwać strach i ból. – Nawet jeśli odpowiednie struktury i funkcje są znacznie uproszczone w porównaniu do ludzkiego układu limbicznego, odkrycie owego ekwiwalentu u ryb ma ogromną wagę – wyjaśnia Victoria Braithwaite.

Zoolożka ta, prowadząca badania na Pennsylvania State University, już wiele lat wcześniej dokonała u ryb innego odkrycia, które stało się prawdziwą sensacją. Wokół paszczy i głowy pstrąga tęczowego znalazła ponad dwadzieścia receptorów bólowych – jak na ironię, dokładnie tam, gdzie wędkarski haczyk przebija ciało ryby. Ów pochodzący z tkanki skórnej meldunek układu nerwowego pojawia się nie tylko przy ukłuciu, ale również jako reakcja na zbyt wysoką temperaturę czy szkodliwe substancje chemiczne. Całość, wraz z wyspecjalizowanymi włóknami nerwowymi, które odpowiadają za przewodzenie sygnałów bólowych, funkcjonuje nie inaczej niż u wyżej rozwiniętych kręgowców.

Czy jednak ryby potrafią stworzyć z owych sygnałów kompleksowe i świadome odczucie bólu? Cały szereg testów zachowań pozwala stwierdzić przynajmniej, że:

‣ Pstrągi tęczowe, którym wstrzyknięto w okolice paszczy jad pszczeli lub roztwór kwasu octowego, przez prawie trzy i pół godziny pobierały gwałtownie tlen przez skrzela, przestawały jeść, kołysały się na dnie akwarium lub pocierały wargami o jego ścianki. Trwało to więc znacznie dłużej niż domniemane trzysekundowe odruchy.

‣ Pstrągi poddane działaniu szkodliwych chemikaliów nie zauważały włożonej do akwarium kolorowej wieży z klocków Lego, podczas gdy w innych sytuacjach na nieznane obiekty reagowały lękiem. Cierpienie zakłócało więc najwyraźniej ich rutynowe zachowanie.

‣ Zwierzęta doświadczalne, którym wraz z substancjami chemicznymi zaaplikowano środki przeciwbólowe, wykazywały zwykłą ostrożność w zetknięciu z obcymi przedmiotami. Morfina tłumiła więc ich ból.

Dwudziestoosobowa grupa ekspertów na zlecenie Komisji Europejskiej dokonała niedawno oceny wszystkich znanych doświadczeń z rybami. Jej wniosek brzmiał następująco: dotychczasowe odkrycia dotyczące zdolności do odczuwania cierpienia dotyczyły jedynie kilku rybich gatunków, takich jak pstrąg, karp, złota rybka czy danio pręgowany, na razie więc nie można wyciągać z nich zbyt daleko idących wniosków. Mimo to sygnały na temat życia emocjonalnego mieszkańców jezior i mórz specjaliści potraktowali bardzo poważnie. „Istnieją przesłanki pozwalające przypuszczać, że niektóre gatunki ryb wyposażone są w bazę neuronową umożliwiającą im percepcję zmysłową”.

Badacze przypisują rybom nie tylko strach i ból, ale także poczucie błogostanu – w ich organizmach można w końcu znaleźć oksytocynę, nazywaną często „hormonem miłości”.

Miłośnicy rybołówstwa krytykują takie wypowiedzi, nazywając je nieuprawnioną antropomorfizacją. Zbyt naiwnie – twierdzą – ludzką miarę przykłada się tu do zwierząt. Lobby wędkarskie nie może już jednak zaprzeczyć, że ryby najwyraźniej dysponują sprawnym systemem pozwalającym im odczuwać ból. Ale jedynie wysoko rozwinięta kora mózgowa ssaków jest w stanie zarejestrowanym sygnałom bólowym nadać świadomą jakość. ­ – Rybi mózg nie kryje w sobie istoty podobnej do człowieka – przyznaje amerykański badacz James Rose, świadek koronny wędkarzy, na którego ci bardzo często się powołują.

– Ból i cierpienie ryb nie są sprawami dowiedzionymi – twierdzi również Robert Arlinghaus, ichtiolog z Instytutu Ekologii Wodnej i Rybactwa Śródlądowego im. Leibniza W Berlinie. – Po prostu nie wiemy, czy ryby są zdolne do takich odczuć.

Sam brak kory mózgowej wielu ekspertom wydaje się jednak rzeczą niewystarczającą, by móc wykluczyć świadome uczucia. Wątpliwości wobec dawnych opinii naukowych stają się nierzadko pożywką dla zaskakujących medycznych odkryć. Co pewien czas neurolodzy donoszą o ludziach, którzy mają jedynie połowę kresomózgowia. Tam, gdzie u innych pracują szare komórki, u nich przelewa się tylko płyn mózgowo-rdzeniowy – a mimo to owe osoby odznaczają się nierzadko wysoką inteligencją, pod względem społecznym zachowują się również bez zarzutu.

Inni badacze idą jeszcze dalej: chcą znaleźć swego rodzaju zdolność do odczuwania bólu nawet u bezkręgowców. Na przykład badacz zachowań zwierząt Robert Elwood z Queen's University w Belfaście skropił wrażliwe czułki krewetek roztworem kwasu octowego. Efekt był taki, że zwierzęta przez pięć minut pocierały owe części swego ciała – zdaniem Elwooda reakcja ta przypominała zachowanie ssaków w chwili zetknięcia się z bólem.

Jeszcze bardziej złożone życie uczuciowe ma podobno ośmiornica, najbardziej inteligentny z głowonogów. Owi artyści akrobatycznych wygibasów co chwila wprawiają badaczy w zdumienie. Często już po bardzo krótkim czasie potrafią nauczyć się, jak dobrać się do specjalnie zabezpieczonego przed dziećmi opakowania leków, jeśli wiedzą, że w środku znajdują się smakołyki. Krąży też mnóstwo opowieści o ich nocnych ucieczkach z dobrze strzeżonych rzekomo akwariów.

­ Jest jednak wiele powodów, dla których ludzie nie chcą, by również bezkręgowcom przypisywano zdolność odczuwania bólu – konstatuje Elwood. Zwłaszcza rybacy i wędkarze obawiają się bowiem, by przepisy prawne nie zakłóciły kolejną reglamentacją ich niczym nieograniczonej niegdyś rozrywki. Już w tej chwili w Niemczech mogą oni wyruszyć z wędką jedynie dla zdobycia pożywienia i w celach ochrony zwierząt. Zawody, podczas których łup po zważeniu wypuszcza się z powrotem do wody, a także używanie małych rybek jako przynęty, są zabronione. Ale posądzenia o okrucieństwo, jakie wysuwają ichtiolodzy, nie dotyczy raczej samotnych myśliwych na brzegach rzek i jezior. Uwaga badaczy skupia się na rybich farmach i przemysłowym rybołówstwie morskim.

Za dwadzieścia lat zdaniem zoolożki Victorii Braithwaite połowa naszych dań rybnych pochodzić będzie z wielkich farm rozrzuconych po całym świecie. – Skoro obserwując metody przemysłowej produkcji pożywienia, zastanawiamy się nad ochroną świń i kur, nie powinniśmy wyłączać z tego również ryb – uważa badaczka.

Także na ogromnych kutrach rybackich pływających po morzach całego świata trzeba bardziej niż dotychczas zwracać uwagę na to, by ryby zabijane były szybko i bez niepotrzebnego cierpienia. – Większości z nas nie spodobałby się z pewnością widok ogromnych ilości tych zwierząt duszących się powoli na pokładzie statku – mówi Braithwaite.

Na celowniku znaleźli się także sami naukowcy. W ich laboratoriach doświadczalnych ryby coraz częściej zaczynają zastępować myszy i szczury. Lynne Sneddon uważa więc za wskazane, by w przyszłości również podczas eksperymentów naukowych prowadzonych na tych niemych stworzeniach stosowano humanitarne zasady. – Wszelkie interwencje chirurgiczne na przykład powinniśmy przeprowadzać w podobny sposób jak w przypadku ssaków, czyli ze znieczuleniem – twierdzi ichtiolożka.

Autor: Günther Stockinger Źródła: Der Spiegel

Re: O zdolnościach ryb (w tym o zdolności do odczuwania)

PostNapisane: 26 sty 2013, o 05:11
przez Adam Gac ... pain.html#

Anglers are finally off the hook: fish feel no pain

By Rajeev Syal

12:01AM GMT 09 Feb 2003

Anglers, rest easy. Fish cannot feel pain. Or so the largest study into piscine neurology has concluded.

An academic study comparing the nervous systems and responses of fish and mammals has found that their brains are not sufficiently developed to allow them to sense pain or fear. The findings represent a significant victory for anglers, whose sport has been under attack from animal rights activists buoyed by their success in securing a partial ban on foxhunting.

The study is the work of James D. Rose, a professor of zoology and physiology at the University of Wyoming, who has examined data on animals' responses to pain. His report, published in the American academic journal Reviews of Fisheries Science, concludes that awareness of pain depends on functions of regions of the cerebral cortex which fish do not possess.

Prof Rose, 60, said that previous studies which had indicated that fish can feel pain had confused "nociception" - responding to a threatening stimulus - with feeling pain.

"Pain is predicated on awareness," he said. "The key issue is the distinction between nociception and pain. A person who is anaesthetised in an operating theatre will still respond physically to an external stimulus, but he or she will not feel pain. Anyone who has seen a chicken with its head cut off will know that, while its body can respond to stimuli, it cannot be feeling pain."
Related Articles

Herbert, a fish out of water
07 Nov 2002

Cod ban 'to destroy fishing industry'
29 Nov 2002

Hunting Bill takes aim
07 Dec 2002

Blair looks at fishing policy
29 Jan 2003

Rare fish goes astray
06 Feb 2003

Prof Rose added: "There are people who aren't comfortable with my findings, but even those who don't accept them have yet to raise any scientific challenge."

More than two million Britons are anglers, making it the nation's most popular pastime. Rodney Coldron, from the National Federation of Anglers, said that he hoped the new findings would vindicate the sport. "I am glad this report has come out and killed off that silly argument. Fish can obviously become distressed, but anyone that actually goes fishing knows that they don't feel pain in the same way as mammals," he said.

Re: O zdolnościach ryb (w tym o zdolności do odczuwania)

PostNapisane: 26 sty 2013, o 05:15
przez Adam Gac ... h-pain.htm

ostatnie zdanie z tego artykułu:

there's one thing easily agreed on: Whether fish, fowl or mammal, neurological pain happens to us all. It's the capacity for suffering that remains up for dispute.

Re: O zdolnościach ryb (w tym o zdolności do odczuwania)

PostNapisane: 11 wrz 2013, o 07:06
przez mireklakowski22
spoko zdanie.. daje do myślenia

pożyczka online, pożyczka przez internet

Re: O zdolnościach ryb (w tym o zdolności do odczuwania)

PostNapisane: 26 wrz 2013, o 05:26
przez foka
Dokładnie tak, system nerwowy ma każde stworzenie, a odbiór bodźców bólowych to jedno z podstawowych zadań tego systemu.